ავადმყოფი დედის სანახავად ერთხელაც კი არ მივსულვარ. სამაგიეროდ, როცა ქონების გაყოფაზე მიდგა საქმე, დრო არ დამიკარგავს და ადგილზე გამოვცხადდი.

4,207 views

მთელი ცხოვრება დედის გვერდით მაქვს გატარებული. მამამ იმ დროს მიგვატოვა, როცა ჯერ კიდევ ძალიან პატარა ვიყავი. ჩემს აღზრდაში დეიდაც იღებდა აქტიურ მონაწილეობას. იგი ქალაქის გარეუბანში ცხოვრობდა, სადაც ხილი და ბოსტნეული მოჰყავდა. შესაბამისად, ის ხშირად გვეხმარებოდა პროდუქტებით.

დეიდა ხშირად ჩემოდიოდა ხოლმე ჩვენთან სტუმრად, სულ ერთად ვსეირნობდით ხოლმე. მოგივანებით მან დედას მასთან გადასვლა შეთავაზა. დეიდას ქმარი დიდი ხნის წინა დაღუპვოდა და იგი მარტო ცხოვრობდა. ჩემი დეიდაშვილი დაოახებული იყო და მას ცოლთან ერთად საზღვარგარეთ დაედო ბინა. დედაც სიამოვნებით დათახმდა დის შემოთავაზებას. კატო დეიდას ძალიან ვუყვარდი და მისგან დიდ სითბოს ვგრძნობდი.

18 წლის ვიყავი, როცა ჩემს ცხოვრებაში უბედურება დატრიალდა – დედა დამეღუპა. ტკივილის მონელებაში დეიდა დამეხმარა, იგი გვერდიდან ამ მომშორებია. უნივერსიტეტსი დამთავრების შემდეგ გავთხოვდი. მე და ჩემი ქმარი უქმეებზე ვსტუმრობდით ხოლმე კატო დეიდას და მას ოჯახის საქმეებში ვეხმარებოდით.

ჩემმა დეიდაშვილმა საერთოდ დაივიწყა მშობლის არსებობის შეხაებ. იგი წლების განმავლობაში არ ჩასულა მშობლის მოსანახულებლად. ერთხელ იგი ცოლთან ერთად დედას ეწვია. ნატა წარმოშობით სოფლიდან იყო, თუმცა იქ ცხოვრებას ვერ იტანდა.

– გივი, შენი დეიდაშვილი აქ ამდენ დროს რატომ ატარებს? ყურადღებით იყავი, თორემ ქალბატონი კატო მთელ ქონებას მას დაუტოვებ!

გოგას ცოლის სიტყვებმა სახეზე ღიმილი მოჰგვარა. მე კიდევ გულზე მომხვდა ნატას ნათქვამი. იმ დღიდან მოყოლებული ჩემი დეიდაშვილი მშობელთან სულ რამდენჯერმე ჩავიდა, შემდეგ კი სულ გადაიკარგა.

გავიდა წლები. კატო დეიდა დაბერდა, იგი ხშირად ავადმყოფობდა. გოგას ბევრჯერ შევატყობინე, რომ მისი მშობელი ცუდად გრძნობდა თავს, თუმცა მან ყურად არ იგდო ჩემი სიტყვები. დეიდა ბევრ ექიმთან მივიყვანე, თუმცა ყველა მათგანმა მითხრა, რომ მოხუცებულის დღეები დათვლილი იყო. მაშინ მე და ჩემმა მეუღლემ კატო ჩვენთან წამოვიყვანეთ, რათა ხანდაზმული ქალისათვის მარტოობა გაგვექარვებინა.

ორ თვეში კატო დეიდა გარდაიცვალა. რასაკვირველია, ეს ამბავი გოგას მაშინვე გავაგებინა, თუმცა ის და მისი ცოლი დაკრძალვის დღესაც კი არ მოვიდნენ. ისინი მხოლოდ მაშინ გამოცხადდნენ, როცა ქონების გაყოფაზე მიდგა საქმე. დეიდას ანდერძი ჰქონდა დატოვებული, სადაც შავით თეთრზე ეწერა, რომ იგი მთელ ქონებას მე მიტოვედა. ამის გაგონებაზე გოგა და მისი ცოლი აღშფოთდნენ, ისინი საშინლად ილანძღებოდნენ. მათ ბრალი დამდეს, თითქოს მსგავსი ანდერძის შედგენა კატო დეიდას მე ვაიძულე და ისინი დამემუქრნენ კიდეც, რომ სასამართლოში მიჩივლებდნენ.

საბოლოო ჯამში, დეიდის სახლი მე მხვდა წილად. მეუღლესთან ერთად იქ გადავედი საცხოვრებლად, ქალაქის ბინა კი ქალიშვილს დავუტოვეთ. იმ შემთხვევის შემდეგ გოგა სოფელში ერთხელაც კი არ ჩამოსულა. მსგავსი ინციდენტის მერე იქ მას გამარჯობასაც კი არავინ ეტყოდა.

თქვენ ასევე დაგაინტერესებთ

საიტი იყენებს cookies ფაილს, ეს მსოფლიო სტანდარტია ok წაიკითხე